Samopouzdanje kod adolescenata

Samopouzdanje u adolescenciji je važno jer uz pomoć njega adolescenti rešavaju sitacije sa kojima se suočavaju. Samopouzdanje se stiče od malih nogu, tako što dobijamo potvrde od roditelj da smo nešto dobro uradili. Deca koja su često nagrađivana za ono što su dobro uradili i koji su rasli uz autoritete, izrastaju u samopouzdane osobe koja prave dobre odabire, društva, zanimanja, partnera. Ona su uglavnom u velikim društvima koja stiču, pored škole, na raznim sportskim aktivnostima, hobijima, putovanjima. Komunikacija kod samopouzdane dece je slobodna, asertivna i mahom sa pozitivnim konotacijama.

Za razliku od njih, deca sa niskim samopouzdanjem, koja su često kažnjavana, i gde su roditelji autoritarni, uglavnom su anksiozni i imaju nisko samopouzdanje zbog čega sebe lišavaju mnogih situacija jer nisu sigurni da ih mogu prevazići ili se vladati u njima. Za period puberteta i adolescencije, tipično je da deca imaju veliki krug prijatelja, kod dece sa nižim samopouzdanjemje obrnuto. Deca imaju jednog ili dva prijatelja, bez inicijative za vanškolske aktivnosti, u školi socijalizacija i adaptacija protiče teže.

Rad sa decom koja imaju niže samopouzdanje se bazira na spoznajama njihovih veština, učenju novih, raspoznavanje određenih emocija kako bi ih razumeli. Takođe rad se bazira i na rad sa roditeljima, jer je važno da i oni promene modele po kojima vaspitavaju decu kako bi oslobodili njjihove potencijale bez straha od kazni ili kritike. Edukacija je usmerena i na oslobađanju roditeljskih potencijala, jer se dešava da roditelj iz svog straha od greške, koči dete da se razvija na mnogim aspektima. Takođe iz straha da se detetu ne dese loša iskustva, roditelj zna da pribegne ograničavanju vremena izvan kuće, odlaske na ekskurzije, upoznavanje novog društva itd.